Zondag 12 juni 2016 GC De Wildeman
De solidariteitsactie voor vluchtelingen in Syrië zondag
12 juni in het GC DE Wildeman was een groot succes. Dit was een initiatief
van de GROSH (Gemeentelijke Raad Ontwikkelingssamenwerking Herent) samen met De
Wildeman en vele verenigingen. Een mooi programma met Koerdische maaltijd,
getuigenissen en Koerdische muziek kon 153 mensen bekoren. Daarmee hebben we
het succes van vorig jaar niet alleen geëvenaard, maar overstegen.
Dat was niet vanzelfsprekend. Het was Vaderdag en
examenperiode, niet alleen lastig voor studenten maar ook voor hun ouders.
Daarenboven was het ramadan, de vastenmaand voor de moslims. Er waren dan ook iets
minder vluchtelingen aanwezig. Dat had ook te maken met het verdriet over het
vertrek van hun Irakese vriend Hoessein. Die was de vrijdag ervoor naar Irak
teruggekeerd na het negatieve antwoord op zijn asielvraag en de druk van de
regering om asielzoekers terug te sturen naar Irak, dat een zogenaamd veilig
land is.
Tevoren hadden wij ook het gevoelen dat de solidariteit met
vluchtelingen gedaald was. Velen voelen zich machteloos tegenover het conflict In
Syrië dat van kwaad naar erger gaat. Het conflict is nog meer een onontwarbaar
kluwen geworden van regime, rebellengroepen allerhande en internationale
actoren.
Toch riskeerden wij het om een nieuw
solidariteitsinitiatief te nemen. Het is zinvol en belangrijk om ons te informeren en steun te geven aan
grote noodhulporganisaties. Om als Gemeentelijke Raad voor
Ontwikkelingssamenwerking het gemeentebestuur te vragen om het zoeken naar
politieke oplossingen mee te stimuleren. Om als vrijwilligers mee te helpen in
de opvang van vluchtelingen door het Lokaal Opvanginitiatief (LOI) van het
OCMW. Maar ook om van gemeenschap hier tot gemeenschap ginder kleinschalige
lokale organisaties te ondersteunen. Met de actie van vorig jaar op 22
februari mochten wij 3600 euro overmaken aan de afdeling van het Rode Kruis in
Afrin in Noord-Syrië in Koerdisch Gebied. Daarmee konden zij medicatie betalen
voor de behandeling van een kind met bloedarmoede van een behoeftige familie.
We maakten daarenboven 537 kinderen blij met een broek en een hemd. De meesten
van hen waren gevlucht uit Aleppo en Damascus voor de oorlog die hun land in
armoede en ellende stort en hen van hun levensvreugde berooft.
Dit jaar liet het Rode Kruis van Afrin ons weten dat het
nood heeft aan medisch materiaal. Daarvoor namen we contact op met het Rode
Kruis Vlaanderen en met de Gasthuisberg in Leuven. Onze vraag wordt nog
onderzocht. Als wij vroegen naar wat we kunnen doen om kinderen te helpen,
naast medische verzorging, kwam direct het antwoord: “Melk en vitaminerijke
voeding”. Melk en vitaminerijke voeding. Het raakte ons. Wij zijn nog
onvoldoende bewust wat een oorlog doet met kinderen.
Vorig jaar hoorden we in het getuigenis van Yousef Rasho
zijn zorg om zijn vrouw en kinderen die nog achtergebleven waren. Nu sprak zijn
vrouw Galya Hamo over het leven in Syrië, de tijd dat ze alleen met de
kinderen was toen Yousef op vlucht was, waarom haar man alleen gevlucht was, en
over het leven nu samen in België. Halima was tolk uit het Koerdisch. Galya, én
Yousef, kregen het moeilijk toen zij vertelde hoe zwaar het is om als vrouw met
kinderen op de vlucht te zijn zonder de vader, de moeilijkheid om in een
maatschappij gedomineerd door mannen te moeten zorgen voor het inkomen van het
gezin. Maar zij waren ook erkentelijk dat zij, dank zij een oproep na de
solidariteitsactie vorig jaar, een huis konden vinden in Veltem.
Farouk Hasbani getuigde met een PowerPointpresentatie
over zijn leven in Syrië, de oorlog in Syrië, waarom en hoe hij gevlucht is met
zijn familie en over zijn hoop nu. Egide Vissenaeken vertaalde uit het Frans. Farouk
was professor Franse Literatuur in Damascus en richtte een talencentrum op in
zijn stad Daara. Hij is alles verloren in zijn land. Hij verontschuldigde zich
dat hij de gruwel van de oorlog met geweld vanuit verschillende hoeken moest tonen,
maar hij vindt dat wij het moeten weten. Hij had gehoopt met een visum van
Frankrijk de oorlog te kunnen ontvluchten maar hij wacht nog altijd op een
antwoord. Uiteindelijk moest hij met zijn familie de dodenweg over zee nemen en
hij wenst ons toe dat wij dit nooit zouden moeten meemaken. Hij sprak ook over de
handel in menselijke organen onderweg door criminele monsters: om de
mensensmokkelaars te kunnen betalen laten vluchtelingen ten einde raad organen
wegnemen. Maar Farouk drukte ook zijn hoop uit en dankbaarheid om in België
kansen te krijgen om een nieuw leven te mogen opbouwen.
Marcel De Prins hoopte in zijn welkom- en dankwoord dat
we op een infoavond nog meer de verschillende achtergronden en actoren zouden
kunnen belichten. Hij verwees wel al naar de beslissing van de Belgische
regering in mei om op vraag van de VS vanaf juli F-16’s in te zetten voor
bombardementen in de strijd tegen IS, nu ook in Syrië. 11.11.11, de koepel van
de Vlaamse Noord-Zuidbeweging, betreurde deze beslissing. 11.11.11 erkent dat
IS militair moet verslagen worden, maar beklemtoont dat enkel een militaire
strategie niet zal volstaan om een duurzame oplossing van het conflict te
bereiken. Er is geen nood aan nog meer oorlog, maar aan meer politieke actie,
meer humanitaire hulp en meer samenlevingsopbouw met ondersteuning van lokale
besturen, vredesactoren en sociale bewegingen. 11.11.11 doet daarvoor ook
verschillende concrete voorstellen aan de Belgische regering. Misschien kunnen
wij die ondersteunen vanuit de GROSH, de politieke partijen en het
gemeentebestuur.
De opbrengst dit jaar is 3873.39 euro, een 275 euro mee dan
vorig jaar. Maar de actie was meer dan een geldverzameling. We kregen kansen
tot ontmoeting en konden samenwerken met Syrisch-Koerdische vluchtelingen. We
konden proeven van de Koerdische cultuur. We hoorden van velen dat de
Koerdische maaltijd (aperitief, linzensoep, hoofdschotel met kebab, kip of
falafel met rijst en groentesalade lekker was. De muziek van de Koerdische
muziekgroep Noegin (Nieuw Leven) versterkt met de Herentse Monique
Jaubin werd geapprecieerd. Liedjes over liefde, heimwee naar het land, en
verlangen naar vrijheid. En we hoorden sterke getuigenissen, met wel wat
verschillende accenten.
Met de werkgroep van de GROSH hopen wij met onze actie een positief
signaal gegeven te hebben van respect en solidariteit, en van hoop en
verzet tegen onderdrukking en oorlog in. Deze actie was maar mogelijk met de
medewerking van vele organisaties en met de ondersteuning door de cultuurdienst
en het GC DE Wildeman. Wij danken hen allen, het bestuur van onze gemeente,
maar boven al de vele vrijwilligers (40!) die benefiet hun beste beentje hebben
voorgezet. Een grote pluim voor Akram Hamo van de Belgisch-Koerdische
vereniging, die ons stimuleerde tot dit initiatief en de leider is van de
muziekgroep Noegin, en voor zijn vrouw Rouchan en haar team die maaltijd
verzorgde.
Noteer al het benefietconcert op vrijdagavond 18 november
2016 om 20u30 in GC De Wildeman met het Strijdkoor Kontrarie ten
voordele van een project voor Syrische vluchtelingen. We kijken ook uit in het
programma van De Wildeman in het kader van ‘De luister van Winksele’ naar het
optreden van de Koerdische muziekgroep Noegin samen met het Brabants Volksorkest
op zaterdagavond 18 februari 2017 in de kerk van Winksele.
Op YouTube kan je een korte documentaire ‘Ik mis jou…’ zien over het leven van Akram
Hamo en zijn engagement voor de Koerden en in zijn muziekgroep Noegin:
