31 juli 2018

Steun aan goede doelen


Voor slachtoffers van de aardbeving in november 2017 in Kermanshah in Koerdisch gebied in Iran steunden wij met de Syrië-werkgroep van de GROSH eind 2017 en begin 2018 een oproep van de Belgisch-Koerdische vereniging Hevi en de muziekgroep Nojin onder leiding van Akram Hamo. Zo konden wij 883 euro verzamelen. Dit bedrag werd op 13 maart 2018 door Hevi gestort aan de vereniging Cultuuri Zagros en van daar naar Chiai Sewz in Meriwan Koerdistan.
We ontvingen een ontvangstbewijs van 8 mei 2018 van de humanitaire vereniging Groene Berg in Iran.




Met de infoavond op 17 april met Rudi Vranckx en Willems Staes over Syrië steunden wij twee goede doelen: een humanitaire organisatie van vrouwen in Afrin en een niet-politieke medische hulporganisatie SAMS in Oost-Ghouta, in contact met 11.11.11. De ticketverkoop, de bar en vrije bijdragen brachten 1310,47 euro op. Aan elk van beide doelen konden wij dus 655,24 euro (of 762,74 dollar) overmaken. Dit gebeurde op 24 juni 2018. Van Sams kregen we reeds een bedanking (in het Engels). 

----

Mr. Marcel De Prins


Dear Marcel,

Thank you for your gift of $762.74 on 6/23/2018 to the Syrian American Medical Society (SAMS) Foundation.
SAMS Foundation saves lives by providing medical relief and healthcare to innocent civilians affected by the Syrian crisis and elsewhere. Achieving this mission would not be possible without the help of generous supporters like yourself. 
SAMS Foundation is steadfast in its commitment to its medical and humanitarian mission and has exhibited an amazing strength and compassion to those in need. Be assured that your donation has saved and improved countless lives across Syria and neighboring regions.
At a time when there are multiple charities and causes that need support, we are grateful that the wounded, patients, children and refugees in Syria are a priority for you. We thank you for your selfless act of kindness. We are grateful for your generosity and hope you take great pride in the important difference that your gift makes.
This email is a confirmation that you did not receive any goods or services in exchange for your donation. Your donation is tax deductible to the extent allowed by the law. Our tax ID is 16-1717058   
Your gift details:
Amount: $762.74
Payment Method: Visa Credit card ending in 3840
Date: 23-6-2018
Designation: Underground Hospitals/Trauma Centers

How did you hear about us? : Event
On behalf of our entire organization, thank you again for your generous gift.
Sincerely,

Amjad Rass, MD
SAMS Foundation Chair






25 mei 2018

Infoavond met Rudi Vranckx en Willem Staes 17 04 2018 Verslag




















Oorlogen in Syrië en Irak
Infoavond met Rudi Vranckx
GC De Wildeman Herent 17 april 2018
Verslag
Stil
“Ik heb nog nooit geweten dat de zaal zo stil was” zei Patrick Remans, technieker van GC De Wildeman, na de avond met Rudi Vranckx op 17 april. De Wildeman zat bomvol. We hadden stoelen moeten bijzetten. 210 mensen vonden een plaatsje. Nog waren er geïnteresseerden die geen ticket konden bemachtigen. Onze excuses daarvoor.
Rudi Vranckx (VRT) bracht een getuigenis als oorlogsjournalist over het conflict in Syrië en Irak. Hij gaf niet zozeer een analyse van de verschillende actoren in het conflict maar hij liet zien en aanvoelen wat de oorlog met mensen doet. Hij bracht verhalen die de oorlog vertellen vanuit de ogen van de mensen. De beelden op groot scherm waren voor veel mensen zwaar om zien, hoewel voor TV-kijkers vele ervan gekend waren.
Hij startte met zijn belijdenis dat de enige hoop die hij nog heeft komt van de burgers, de civil society, de burgersamenleving én de waarheid. Waarom houdt men onderzoekers en journalisten tegen vanuit de machtigen? We moeten puzzels leggen en zo veel mogelijk mensen laten getuigen. Wie doodt en wie wordt er gedood? De burgers zijn de slachtoffers. In Syrië maken we een dieptepunt in de geschiedenis mee. Vranckx houdt een pleidooi voor geschiedschrijving.
Cijfers
5 miljoen Syriërs zijn naar het buitenland gevlucht, 6 miljoen in het land zelf. 321.000 mensen werden gedood, waarvan twee derde door het regime. Tienduizend mensen werden gefolterd. Medische voorzieningen, scholen werden kapot gebombardeerd. Wie kan er van uit de lucht bombarderen? Dat is het regime van Assad. Er waren 492 aanvallen op 330 ziekenhuizen. Dit zijn bewuste aanvallen, waarvan meer dan 90 % door het regime van Assad. 847 dokters en verpleegkundigen werden gedood door het regime.
“Ik wil graag meewerken aan fundraising om een tribunaal te organiseren om de waarheid aan het licht te brengen.”zei Vranckx waarbij hij zich ook afzette tegen wat hij ‘trollen’ noemde, anonieme twitteraars die één kant van het verhaal belichten.
Oorlogsjournalist
Rudi Vranckx maakte mee in februari in 2012 dat zijn collega Amerikaanse journaliste Mary Colvin in Homs gedood werd. Ook zij bracht verslag uit over de oorlog en vooral over de effecten voor de burgers.
Stemmen die de machthebbers niet aanstaan worden gedood.
Ook de anderen, IS, het Al Nusra Front en andere jihadistische milities, pleegden gruwelijk geweld zoals met de onthoofding van Jim Folie door Islamitische Staat. "Jim vond het zijn plicht om het verhaal van Syriërs te vertellen”. Voor zijn reeks ‘IS in het vizier’ ging Rudi Vranckx praten met de moeder van James Foley. “De terroristen van IS eisten 100 miljoen dollar. Ofwel moest Amerika alle moslimgevangenen vrijlaten. Dat waren eisen die wij niet konden inwilligen”
“Om getuigenissen te kunnen verzamelen moet je als journalist meegaan met organisaties, ngo’s (niet-gouvernementele organisaties), soms ook met vertegenwoordigers van het regime. Dat is niet tegenstrijdig met je journalistieke opdracht, als je maar duidelijk maakt met wie je meeging. Het regime heeft wel niet graag pottenkijkers.”
In Homs, de hoofdstad van de oppositie, was Vranckx in de buurt als een Franse journalist werd gedood. We zagen op de beelden hoe diens vrouw als waanzinnig werd. Veiligheidstroepen bleven afzijdig. Kort tevoren was hij op dezelfde plaats. Een verschil van drie seconden maakte dat niet hij zelf werd gedood.
Rudi Vranckx denkt dat zij als journalisten werden geviseerd. Ze werden gevolgd als ze contacten legden met de satellietverbindingen. Ze stonden op een zwarte lijst. Een onafhankelijke tolk van Vranckx is moeten vluchten.
Vranckx ging naar Aleppo met Human Rights Watch. Daar zag hij vele lijken. Hij sprak met een gewezen scherpschutter, die duizenden zakjes met haar en documenten van slachtoffers bewaart.
In Azaaz bij de Turkse grens bezocht hij een ziekenhuis, een school, mensenrechtenorganisaties. “We hoorden een knal en zagen een grote kuil en een kind als slachtoffer. Scudraketten van het leger van Assad voerden de aanval uit.” Hij trok met rebellen naar Idlib en zag de Migs, vliegtuigen van het Syrische leger, overvliegen.
Hij was bij de Koerden in Noord-Syrië en Noord-Irak. “Zij zijn relatief te betrouwen. De Koerden hebben het vuile werk gedaan in de oorlog tegen IS. Kobani is compleet kapot geschoten. Daar werd de opmars van IS gestuit.
Maar de wereld heeft het hoofd afgewend als Turken samen met Arabische milities het gebied van de Koerden binnen vielen in Afrin.”
Vranckx ging op zoek naar vluchtelingen. Hij sprak met een jonge leraar. “Waarom worden er zovele mensen gedood?” “Just to kill. Alleen de bergen houden van ons.” “Soms wordt uit het oog verloren dat mensen vluchten voor de oorlog. Kunnen wij mededogen tonen, hen benaderen met ons hart?”
Ontstaan van geweld en Islamitische Staat
De oorlog in Syrië begon officieel in de stad Daraa, in het Zuiden, in 2011 met protesten van kinderen, en van hun ouders. Dat werd beschoten door het leger. Later begon ook de oppositie geweld te gebruiken. De Jihadisten hebben zich daarin genesteld. Criminelen in gevangenissen werden door Assad vrijgelaten.
“Noem iedereen een terrorist; dan kan je doen wat je wilt.” Daar tegenover staan dan de cartoons, de spotprenten over IS, Assad, Al Nusra. Lachen met de macht, ze ridiculiseren is gevaarlijk.
De Islamitische Staat is de rechtstreekse afstammeling van Al Qaida in Irak met Al Zarqawi. Al Qaida is vandaag verspreid over de wereld. Al Qaida heeft historische wortels bij het verzet in Algerije. IS groot geworden in Syrië en Irak
Vranckx wou ons niet lastig vallen met alle verschillende vormen die IS heeft aangenomen: ISIS, ISIL (Levant), IS. IS stelt dat wij, het Westen, hen de oorlog hebben verklaard.
Rudi Vranckx wou met getuigenissen uitzoeken: “Wat gebeurt er? Waarom? Wie zijn de slachtoffers?” IS noemt hen de ‘Honden van de hel’, maar 95 tot 99 % van de slachtoffers zijn moslims.
IS haalde zijn wapens uit de Stock Américain. IS haalde zijn inkomsten uit olie die het verkocht aan Assad, en uit taksen. Zij konden 900 bomauto’s op 3 maanden inzetten. Ze documenteerden alles wat ze deden
In hun testament vinden we geloofsuitdrukkingen, als een vorm van propaganda.
“Wat heeft mensen gebracht om bij IS te gaan? Waarom vertrekken 15-16-jarigen om zich bij hen aan te sluiten?”
Hij sprak met strijders in Safe Houses. “Waarom ben je naar ginder gegaan? Waarom ben je er weg gegaan?”
Hij zag dat jongeren begonnen te twijfelen. Ze hadden nog gevoetbald met het hoofd van hun slachtoffers. Ze werden aangetrokken in de strijd tegen Assad door het ideaal van het kalifaat, een rechtvaardige moslimstaat. Ze sloten zich aan bij de Al Hamza-brigades, een rebellengroep verbonden aan het Vrije Syrische leger en die nu deelnamen aan de Turkse operatie in Afrin.
Vranckx sprak met vrouwen van wie hun jihadistische man gesneuveld was. Ze mochten maximum vier maanden rouwen. Een jonge onderwijzeres werd zelf hard aangepakt door IS. Ze werd bewaakster van vrouwelijke gevangenen, een ‘vrouwelijke gestapo’, onder meer van Jezidi vrouwen die verplicht werden ten dienste te staan van de IS strijders en gedwongen werden tot prostitutie.
De heropbouw van Syrië en Irak
In Mosul in Irak en in Noord-Syrië zie je nu de menselijke brokstukken van de oorlog. Meer dan zes maand na de val van Mosul liep Vranckx er in de oude stad tussen brokstukken van mensen en van gebouwen. Het was een Apocalyps. Tienduizend doden, waarvan drie à vierduizend IS-strijders, liggen er nog tussen het puin, soms met hun zelfmoordgordels nog aan. Alleen enkele gemeentewerkers bergen er lijken. 700 IS strijders werden er begraven in een massagraf op een vuilnisbelt, door iedereen veracht
“Hoe kan daar nu een toekomst opgebouwd worden? Afrekeningen zullen er gepresenteerd worden. Hoe de trauma’s van vrouwen, kinderen verwerken?”
Slot
“Als journalist wil ik alle kanten van de waarheid zoeken.” Rudi Vranckx eindigt met een bladzijde te lezen uit een boek van de Amerikaanse oorlogsjournaliste Martha Gellhorn: ‘Oorlog is een kwaadaardig ziekte, een idiotie, een gevangenis en de pijn die erdoor veroorzaakt wordt, laat zich niet vertellen, is ook onvoorstelbaar, maar oorlog vormde onze levensomstandigheden en onze geschiedenis, de plaats waar we moesten leven.’
Vraagbaak
Hoe de oorlog doorbreken?
De oorlog is nog niet voorbij.
Welke oorlog is er trouwens bezig: Iran, Saoudi-Arabië, Qatar, Turkije?
Het soennitische Saoudi- Arabië, tegen het Sjiietische Iran?
Assad, Iran, Rusland hebben een plan voor Syrië. Maar Iran heeft wel een militaire strategie.
De echte oorlog is deze tussen Turkije en Iran en die woedt al duizend jaar
Ook in Israël kent men al 70 jaar oorlog.
Zie ook:
Na de gezamenlijke strijd tegen IS steken oude tegenstellingen en vijandigheden weer de kop op. Een nieuw triumviraat (Rusland, Turkije en Iran) komt op en dreigt het Westen buiten spel te zetten.



Rudi Vranckx ging akkoord dat de Belgische F-16’s deelnamen aan de Internationale Coalitie in de strijd tegen IS maar vond wel dat hierover een parlementair debat had moeten plaats vinden.
Waarvan leven de mensen, vinden ze nog eten?
De veerkracht van de mensen om te overleven is onvoorstelbaar. Er zijn de hulpkonvooien, en er is plaatselijke productie. Noord-Syrië is vruchtbaar. Dat is niet zo in Soedan, Mali.
Maar in de oorlogsgebieden zijn de mensen zwaar ondervoed.
Islam en democratie verzoenbaar?
De regimes van Assad en Sadam Hoesein waren seculier. Het gaat dus niet over islam en democratie. Of democratie kan gerealiseerd worden is meer afhankelijk van de ontwikkelingsgraad van het land. Zie naar Zwart Afrika en China
Goed christen zijn of moslim zijn is perfect combineerbaar met democratie.
Ik huiver voor een religieuze verklaring van oorlogen. Dat heeft er niet zo veel mee te maken; het gaat eerder om olie, belangen.
Is de oorlog algemeen in Syrië
Er zijn er nog gebieden waar er geen oorlog is of meer is: die gepacificeerd zijn door Assad.
De rol van Israël
Voor Israël vormt Iran een existentiële bedreiging, met nucleaire installaties
Iran steunt Hezbollah en Hamas.
Israël is de bondgenoot van USA maar zoekt nu een consensus met Rusland.
Voor Israël is iedereen die haar kan bedreigen de vijand.
De rol van de Koerden
De Koerden van Irak zijn eerder traditioneel. Deze van Noord-Syrië hebben een: link met de PKK van Turkije en zijn links revolutionair; zij willen in Rojava basisdemocratie realiseren.
De tragedie van de Koerden is dat zij ook mekaar in de steek laten en soms verraden.
Rol van de Internationale gemeenschap en Europa
Dat is de vraag: Wat kunnen wij doen?
Ik doe mijn werk als journalist. Ik stel mijn hoop op de civiele samenleving, de ngo’s, de kleine helden, niet meer de grote helden, de grote opstanden. De mensheid heeft nog een lange weg te gaan.
Willem Staes, 11.11.11
De lezing van Rudi Vranckx werd voorafgegaan door een toelichting door Willem Staes, beleidsmedewerker van 11.11.11 voor het Midden-Oosten en Noord-Afrika. In haar visie op het beëindigen van de oorlog legt 11.11.11 de klemtoon op de dialoog met burgers, de civiele samenleving. Deze werkt aan solidariteit, en vormt een soort derde weg tussen autoritaire overheden en extremistische groepen. We mogen ons niet blind staren op de bad gys, er zijn ook duizenden kleine helden, die zich niet laten verleiden tot extremisme.
11.11.11 steunt in Syrië een netwerk van zes organisaties. Een van de twee goede doelen van vanavond is SAMS, een niet-politieke medische actor in Ghouta en Aleppo met een netwerk van mobiele klinieken. 11.11.11 heeft met hen goede contacten. Morele en financiële steun is voor hen belangrijk.
Wat verwachten we van België? Het nieuwe rapport van 11.11.11 maakt een evaluatie van het overheidsbeleid van België.
België kan natuurlijk niet alleen de oorlog oplossen. Wij vinden het belangrijk om te focussen op de kleine burger, met haalbare initiatieven. België hecht belang aan humanitaire donoren, maar de manier waarop is niet goed: er gaat te weinig naar lokale actoren.
Dankwoord
Akram Hamo en Farouk Al-Hasbani en Yvette Van Malleghem, leden van de Syrië-werkgroep van de GROSH spraken een dankwoord uit.
Akram sprak ook over de slachtoffers van de invasie van Turkije in Syrië en de acties die hij daarvoor georganiseerd heeft. Hij stelde de humanitaire organisatie van moeders in Afrin voor die de slachtoffers van de oorlog helpt, ons andere goede doel.
Farouk dankte de werkgroep voor haar hulp om hem over de problemen van Syrische vluchtelingen te laten spreken met leden van het Europees Parlement. Dan legde hij uit hoe in de buurlanden van Syrië de vluchtelingen gediscrimineerd en mensonwaardig behandeld worden, soms zelfs gemarteld en verjaagd. Zij die er in slaagden om in Europa aan te komen werden verwelkomd, maar later begonnen ze moeilijkheden te krijgen, zelfs discriminatie:
Yvette dankte iedereen die van deze avond een succes maakte en nodigde uit voor enkele acties in de nabije toekomst.
Stilte en actie
Vóór de aanvang van de infoavond deden een vijftiental mensen een stille actie uit protest tegen de oorlogen, de bezetting en de discriminaties in het Midden-Oosten en uit medeleven met de slachtoffers. Zij gaven de deelnemers een rouwbandje. Om al die slachtoffers te gedenken en te eren werd ook een moment van stilte gehouden in de zaal.
Ja, we werden stil van al het onrecht en geweld dat we hoorden en zagen. Maar we werden ook gestimuleerd om verder te gaan met onze acties. Ook als plaatselijke groep van burgers en sociale organisaties kunnen we iets doen. Deze avond was een initiatief van de GROSH (Gemeentelijke Raad voor Ontwikkelingssamenwerking Herent), in samenwerking met het Gemeenschapscentrum De Wildeman en vele verenigingen.
De opbrengst van de tickets en de bar gaat naar een humanitaire organisatie van vrouwen in Afrin en een niet-politieke medische hulporganisatie SAMS in Oost-Ghouta.
Dank aan iedereen die deelnam, meewerkte en ons ondersteunde.

Verslaggeving: Marcel De Prins

08 februari 2018

Info-avond Duurzame Ontwikkelings-Doelstellingen


In 2015 engageerde België zich er samen met meer dan 190 andere landen toe om 17 Duurzame Ontwikkelings-doelstellingen te realiseren tegen 2030.

Het plan is ambitieus. Gezonde oceanen, voldoende gevarieerd voedsel voor iedereen, gelijkheid tussen mannen en vrouwen, geen armoede meer en minder ongelijkheid zijn slechts enkele van de uitdagingen die ze aangaan. Ook in onze eigen achtertuin liggen uitdagingen. Zo moet onze manier van produceren en consumeren een pak duurzamer en krijgen onze politici de opdracht om de doelstellingen op te nemen in alle aspecten van hun beleid, zowel in de gemeenten als nationaal en internationaal. De wereld wordt in 2030 een betere plek. Voor iedereen. Als de 17 Duurzame Ontwikkelingsdoelstellingen helemaal worden gerealiseerd, tenminste.

In een klein uurtje probeert Bernard Dumoulin van de dienst Lokaal-Mondiaalbeleid van de gemeente Herent u te gidsen doorheen de Duurzame Ontwikkelingsdoelstellingen. Hij fileert ze op hun sterke én zwakke kanten. Wat zijn ze? Vanwaar komen ze? Wat is de bedoeling en het belang ervan? En wat hebben ze met mij en mijn organisatie te maken.

Dinsdag 20 februari 2017 20 uur
Centrum De Maeseneer
Wijgmaalsesteenweg 15 
3020 Herent

gratis
dod@kontrarie.be

een organisatie van Kontrarie en GROSH


24 januari 2018

Syrië - Afrin: vraag voor tussenkomst aan de Minister voor Buitenlandse Zaken Didier Reynders


GROSH
Gemeentelijke Raad voor Ontwikkelingssamenwerking Herent
Herent, 23 januari 2018

Aan de Minister voor Buitenlandse Zaken Didier Reynders


Geachte Heer,


Wij vragen uw dringende aandacht voor het militair offensief sinds 20 januari van Turkije, samen met rebelleneenheden van het Vrije Syrische Leger (FSA), tegen het kanton Afrin in Noord-Syrië. Daarbij zijn reeds niet alleen YPG-strijders (de Koerdische Volksbeschermingseenheden) gesneuveld, maar ook burgers gedood en gewond.

Met de Gemeentelijke Raad voor Ontwikkelingssamenwerking Herent hebben wij reeds meerdere initiatieven genomen voor Syrische vluchtelingen, met onder meer twee solidariteitsacties in 2015 en 2016 ten voordele van het Rode Kruis in Afrin, waar ook vele vluchtelingen elders uit Syrië veiligheid zochten. De kinderen voor wie wij geld verzamelden voor kleding en medicatie dreigen nu opnieuw het slachtoffer te worden.

De veiligheid van de bevolking van Afrin wordt geofferd in het geopolitieke spel tussen de internationale en regionale grootmachten om de belangen en de macht in Syrië. De Koerden die een positieve bijdrage leverden aan het verslaan van IS krijgen stank voor dank. Het militaire offensief van Turkije riskeert het al zo ingewikkelde kluwen van het conflict in Syrië nog onoverzichtelijker en meer onhanteerbaar te maken. Daarenboven zullen de gecombineerde aanvallen op Afrin en Idlib een nieuwe vluchtelingenstroom creëren.

Wij vragen uw dringende tussenkomst bij de ambassadeur van Turkije in België, bij de Hoge vertegenwoordiger voor Buitenlandse Zaken en Veiligheidsbeleid van de Europese Unie, en bij de vertegenwoordiger van België in de Verenigde Naties om te protesteren tegen dit militair offensief dat ook de soevereiniteit van Syrië aantast. Wil vragen dat onmiddellijk een einde gemaakt wordt aan deze militaire operaties.

Wij weten dat in Syrië op dit ogenblik ook elders, onder meer in Saraqib bij Idlib, Oost-Ghouta en andere belegerde gebieden slachtoffers vallen van de oorlog in Syrië.

Daarom herinneren wij ook aan onze vroegere oproep (22 november 2017) dat België en de internationale gemeenschap en de EU actief zouden tussenkomen om het geweld en de oorlog in Syrië te stoppen, te zorgen voor de veiligheid van de Syrische vluchtelingen en om een democratische, inclusieve en duurzame heropbouw van Syrië mogelijk te maken.

Wij zullen ook de Voorzitter van de Commissie Buitenlandse Zaken van het Federaal Parlement van België, Belgische leden van het Europees Parlement contacteren, en de pers en onze achterban informeren.

Wil ons op de hoogte houden van de resultaten van uw inspanningen.
Wij danken u en groeten u hoogachtend,

Koen Neyens, voorzitter van de GROSH
Marcel De Prins, trekker van de Syrië werkgroep
Akram Hamo, Voorzitter van de Belgisch-Koerdische vereniging Hevi
Contactadres: Marcel De Prins, Kouterstraat 94 C, B 3020 Herent, marceldeprins@gmail.com


23 december 2017

Verslag Europees Parlement ontmoeting Syrië werkgroep

Ontmoeting in het Europees Parlement
Oproep aan de EU voor een positieve tussenkomst
van de Syrië-werkgroep van de GROSH
Dinsdag 5 december 2017 13 - 14u
Verslag
Marcel De Prins
De werkgroep Syrië van de GROSH had op 5 december een ontmoeting met Vlaamse leden van het Europees Parlement of een medewerker van Groen, Open VLD, sp.a, en CD&V. N-VA was verontschuldigd. Voor de organisatie van de bijeenkomst had de werkgroep Bart Staes (Groen) bereid gevonden. 
De werkgroep kon haar document voorstellen met een oproep aan de EU voor een positieve tussenkomst voor het stoppen van de oorlog, voor een veilige terugkeer van de vluchtelingen en voor een heropbouw van een democratisch en inclusief Syrië. De Syrische leden van de werkgroep Farouk Al-Hasbani en Akram Hamo konden enkele punten bijzonder toelichten. 
We werden aandachtig beluisterd. En in de bespreking bereikten we positieve resultaten. Er zal door de verschillende partijen samen een vraag gesteld worden om in een plenaire vergadering van het Europees Parlement in aanwezigheid van Federica Mogherini, de Hoge Vertegenwoordiger voor Buitenlands Beleid en Veiligheid, Syrië terug in de aandacht te brengen en om als EU een actievere rol te spelen, ook in uitvoering van de EU Syrië-strategie. Ook zal gevraagd worden om de Syrië Conferentie in Brussel in april 2018 goed voor te bereiden en om Farouk Al-Hasbani en Akram Hamo daarvoor uit te nodigen als experten. 





Hieronder een meer uitgebreid verslag.

Oproep tot een positieve tussenkomst aan de EU



 
Stop de oorlog in Syrië, werk mee aan de heropbouw en aan een veilige terugkeer van Syrische vluchtelingen
Oproep tot een positieve tussenkomst aan de EU
Farouk Al-Hasbani en Akram Hamo  en de Syrië-werkgroep van de GROSHerent


22 november 2017 


I. Inleiding

De oorlog in Syrië duurt nu al bijna 7 jaar. De opstand voor democratie en respect voor de mensenrechten is geëvolueerd tot een burgeroorlog en zelfs ‘een plaatselijke wereldoorlog’. Het is een ingewikkeld kluwen geworden van plaatselijke, regionale en internationale actoren. Hij heeft geleid tot vernietiging van een groot deel van de infrastructuur van het land, de dood van honderdduizenden onschuldige mensen, de creatie van armoede en een humanitaire catastrofe, en tot een grote vluchtelingenstroom binnen en uit het land. 

Alle eerdere pogingen om een eind te maken aan het conflict en aan de oorlog konden de verschillende partijen niet bij elkaar brengen. De focus werd gelegd op de militaire overwinning van de zogenaamde Islamitische Staat maar de actoren waren ook uit op de verovering van zoveel mogelijk terrein. Het regime, Rusland, Iran en de internationale coalitie o.l.v. de VSA, Turkije, Arabische landen, jihadistische milities streefden ernaar om voorrang te geven aan hun eigen belangen, en de verdedigers van het volk in de oppositie zijn geen verkozen vertegenwoordigers van de bevolking. 

Ook de inspanningen in het kader van de Verenigde Naties van de verschillende bemiddelaars hebben tot nog toe geen resultaat opgeleverd. 
Er is nood aan een externe neutrale kracht om tot een duurzame oplossing te komen. De EU is de grootste humanitaire donor, maar speelt in het politieke proces tot nog toe geen significante rol.

Op het EU-beleid t.a.v. Syrische vluchtelingen is er door
vluchtelingenorganisaties sterke kritiek geleverd, en vooral op het mislukte spreidingsplan van september 2015 en het akkoord van 18 maart 2016 tussen de E.U. en Turkije. Bij Europese instanties en burgers heerst er angst en afkeer voor de wandaden die er via de media en via persoonlijke verhalen bekend zijn. Daarom wil het merendeel van de Europeanen een afstand bewaren tegenover het conflict. Men vreest ook voor het verlies aan een eigen identiteit in Europa en men wil de eigen samenleving beschermen.
De confrontatie en dialoog met de vluchtelingen is echter ook een uitdaging om de veronderstelde eigen identiteit in vraag te stellen en om te werken aan een gastvrije samenleving, met respect voor alle burgers. 
Toch hebben de E.U. en Europese landen tijdens de oorlog veel hulp aan de Syriërs en aan de Syrische vluchtelingen geboden. Er is medevoelen gegroeid met vluchtelingen bij een aantal burgers en dat stimuleert de interesse en solidariteit voor de slachtoffers van de oorlog. Zo zijn er in de afgelopen zeven jaar intense relaties gegroeid tussen een aantal Syriërs en Europeanen. De EU kan dus een intermediaire en stimulerende rol spelen. 

Daarom willen wij nu een oproep doen aan de Europese Unie voor een positieve interventie:

       om de oorlog te stoppen en een vredesakkoord te sluiten, 
       om mee te werken aan de heropbouw van Syrië,
       om het samenleven met respect voor alle bevolkingsgroepen mogelijk te maken 
       en om de Syrische vluchtelingen een veilige terugkeer te waarborgen. 

Deze oproep gaat uit van dr. Farouk Al-Hasbani, gewezen professor aan de universiteit van Damascus, nu erkend vluchteling in België, en van Akram Hamo, voorzitter van de Belgisch-Koerdische vereniging Hevi. In onderlinge dialoog hebben zij samen deze oproep uitgewerkt.

To: ALL MEMBERS OF THE EUROPEAN PARLIAMENT

Jan Engelen  
8 november 2017 
Antwoorden op: jan_engelen@telenet.be 
Aan: ALL MEMBERS OF THE EUROPEAN PARLIAMENT 

Dear member of the European Parliament, 

As local volunteers, working together with refugees in a group for solidarity, peace and development, we are very concerned about the fate of Syrian refugees in the camps of Lebanon, Jordan, Turkey, Egypt, Bulgaria and Greece. 

We received detailed information about the deteriorating situation and the problems with safety, food provision and generalconditions of living.